Αγοράκι μόλις 19 μηνών κινδύνευσε να χάσει τη ζωή του από τσίμπημα οχιάς-Τι είπε η γιαγιά του στην ΕΡΤ Βόλου

Αγοράκι μόλις 19 μηνών κινδύνευσε να χάσει τη ζωή του από τσίμπημα οχιάς-Τι είπε η γιαγιά του στην ΕΡΤ Βόλου

Τη ζωή του κινδύνευσε να χάσει ένα αγοράκι μόλις 19 μηνών που το τσίμπησε οχιά. Η γιαγιά του  Γιούλα Μητρομάρα – Γαλάτου περιγράφει τα όσα διαδραματίστηκαν σε επιστολές της προς τα ΜΜΕ και καταγγέλλει γιατρούς του Νοσοκομείου Βόλου για ανευθυνότητα. Επιπλέον μιλώντας στην ΕΡΤ Βόλου, τόνισε ότι δημοσιοποίησε το θέμα, «μήπως και κάποιοι ευαισθητοποιηθούν και αποφευχθούν παρόμοια περιστατικά στο μέλλον. Ζήσαμε και ζούμε έναν εφιάλτη. Το παιδί συνεχίζει να νοσηλεύεται στο Νοσοκομείο Γεννηματά της Θεσσαλονίκης». Ερωτηθείσα αν οι γονείς θα προσφύγουν στη δικαιοσύνη, απάντησε ότι «ας γίνει καλά το παιδί και θα δούμε τι θα κάνουμε». Ο διοικητής του Νοσοκομείου Βόλου, Ματθαίος Δραμητινός διέταξε έρευνα για να διαπιστωθούν τυχόν ιατρικές ευθύνες.

Βρισκόμασταν στην εξοχική κατοικία του συζύγου μου στο Βένετο στις 23 Ιουλίου. Μαζί μας είχαμε και τον εγγονό μας ηλικίας 19 μηνών. Τη Δευτέρα λοιπόν, όπως και τις προηγούμενες μέρες, παίζαμε στην αυλή με μια μικρή μπάλα. Ο μικρός την κλώτσησε και πήγε να την πάρει. Τον κοιτάζαμε λοιπόν να τρέχει να πάει να πάρει την μπάλα.
Αντί όμως της μπάλας το αριστερό του χέρι ακούμπησε σε μια πέτρα, που την είχαμε πάνω σε ένα κορμό δέντρου. Αμέσως άρχισε να κλαίει και τρέξαμε, τον πήραμε αγκαλίτσα και είδαμε ότι από το δακτυλάκι του, τον δείκτη συγκεκριμένα, είχε δύο σαν γρατζουνιές, μου φάνηκαν σαν να τον γρατζούνισε γάτα και έτρεχε λίγο αίμα. Άρχισε αμέσως να πρήζεται και να μελανιάζει το δάκτυλο.

Αμέσως φύγαμε για τον Βόλο. Η ώρα που φύγαμε ήταν μια παρά τέταρτο (12.45) και στο νοσοκομείο φτάσαμε σε μία ώρα γύρω στις 2 το μεσημέρι. Εξηγήσαμε στα εξωτερικά ιατρεία τι είχε συμβεί, χωρίς όμως να δούμε τι ήταν αυτό που τον τσίμπησε. Είπαμε να κάνουμε μια ακτινογραφία στο δακτυλάκι μήπως ήταν σπασμένο από την πέτρα. Δεν έδειξε κάτι τέτοιο. Ο παππούς λοιπόν είπε ότι ήταν φίδι, και πρέπει οπωσδήποτε να κάνουν κάτι γιατί το παιδί χειροτέρευε ραγδαία. Τους είπε κιόλας ότι είναι οχιά γιατί στο χωριό τέτοια φίδια υπάρχουν. Είτε το είπαμε, είτε όχι, δεν ίδρωσε το αυτί τους. Οι μαθητευόμενοι μόνο ήταν κοντά του, χωρίς να ξέρουν τι να κάνουν. Η ώρα περνούσε. Ο μικρούλης στην αγκαλιά μας πέθανε τρεις φορές και με τις φωνές μας επανερχόταν! Το πρήξιμο και το μελάνιασμα ανέβαινε όλο και πιο ψηλά. Ο μικρός μας δεν είχε ούτε τη δύναμη να κλάψει. Φωνάζαμε να του κάνουν ορό φιδιού και δεν είχαν! Η ώρα ήταν τέσσερις και τέταρτο (16.15). Η διευθύντρια της παιδιατρικής ακόμη δεν είχε εμφανιστεί παρόλο που μας έλεγαν ότι την είχαν ειδοποιήσει. Έγιναν εξετάσεις αίματος και έδειξαν ότι τα αιμοπετάλια έπεφταν ραγδαία και ο αιματοκρίτης. Η αργοπορία τους, η αδιαφορία τους, η ανευθυνότητά τους, δεν περιγράφεται.

Ο μικρούλης αργοπέθαινε αβοήθητος και εγώ να φωνάζω να κάνουν κάτι. Από τις 16.30 άρχισαν να νιώθουν ίσως τη σοβαρότητα της κατάστασης, εφόσον είχαν περάσει δυόμιση ώρες απάθειας, τότε αποφασίσανε να κάνουνε ιατρικό συμβούλιο και τότε εμφανίστηκε και η προϊσταμένη παιδίατρος.
Μετά το συμβούλιο αποφασίσανε να το στείλουν στη Λάρισα αφού του χορήγησαν κορτιζόνη. Μάλιστα έβγαινε και ένας πολλά βαρύ γιατρός από το δωμάτιο του μικρού μας και ξέρετε τι μας είπε «Τι θέλετε, τους γιατρούς στα πόδια σας;». Τότε ο σύζυγος έξαλλος του λέει «Μήπως ήρθα σε λάθος μέρος, είμαι σε καφενείο και όχι σε νοσοκομείο;». Το ασθενοφόρο το κάλεσε η διευθύντρια στις πέντε η ώρα ακριβώς. (17.00). Το ασθενοφόρο έκανε να έρθει στο νοσοκομείο μισή ώρα, ήταν πέντε και μισή (17.30).
Έξι παρά φεύγουμε για το Γενικό Νοσοκομείο Λάρισας. Εκεί μας περίμενε άλλος Γολγοθάς. Με το που αντικρίζουν τον μικρό, δεν τον δέχονται λέγοντας:
– Η διευθύντρια του Βόλου όταν πια με την αδιαφορία της βλέπει τα δύσκολα τα ξεφορτώνεται και τα στέλνει σε μας, δεν είναι η πρώτη φορά που το κάνει, μας είπαν.
– Δεν μπορούμε να τον κρατήσουμε διότι θα χρειαστεί χειρουργείο και λόγω των χαμηλών αιμοπεταλίων κινδύνευε η ζωή του λόγω αιμορραγίας.

Δεν ξέρω τότε που βρήκα τη δύναμη και άρχισα να φωνάζω λέγοντάς τους πως δεν μπορούν να παίζουν με τη ζωή του παιδιού επειδή τα δύο νοσοκομεία και οι γιατροί έχουν διαφορές μεταξύ τους. Όλοι αυτοί οι γιατροί, η διοίκηση του νοσοκομείου δεν είναι γονείς, δεν είναι παππούδες και γιαγιάδες και πάνω από όλα γιατροί; Μας τον έστελναν στη Θεσσαλονίκη, τους είπα ότι αν υπέγραφαν για τη ζωή του, μόνο τότε θα τον έπαιρνα.
Το χεράκι του κινδύνευε άμεσα να παραλύσει το πρήξιμο. Αποφάσισαν τον στείλουν στο Πανεπιστημιακό. Οι ώρες που πέρασαν ήταν πολλές, πάνω από επτά ώρες και στον μικρό δεν είχε δοθεί ο ορός φιδιού.
Στο Πανεπιστημιακό η αντιμετώπιση ήταν διαφορετική. Του δόθηκαν άμεσα οι πρώτες βοήθειες και ο ορός φυσικά. Ο καθηγητής της παιδιατρικής, με μια ομάδα γιατρών κάνει ό,τι μπορεί και προσπαθούν για το καλύτερο. Οι γιατροί της ορθοπεδικής και ο αναισθησιολόγος αποφασίζουν ότι για το καλό του παιδιού πρέπει να πάει στη Θεσσαλονίκη, ώρα μία μετά τα μεσάνυχτα.
Εφημέρευε το Γεννηματά. Το αγγελούδι μας διασωληνωμένο φτάνει στο Νοσοκομείο Γεννηματά στις τρεις το πρωί. Εκεί τα λεπτά, οι ώρες δύσκολες. Οι γιατροί πρώτη φορά αντιμετωπίζουν τέτοιο δάγκωμα φιδιού και τόσης σοβαρής κατάστασης παιδιού και χεριού. Κάνουν ό,τι μπορούν για τον μικρούλη. Έχουν περάσει δέκα μέρες. Ο μικρός βρίσκεται ακόμη στο νοσοκομείο, χωρίς πια να κινδυνεύει η ζωή του και το χεράκι του.

Αποφάσισα ως γιαγιά να δημοσιοποιήσω το θέμα:
Πρώτον, διότι το Νοσοκομείο Βόλου δεν έδειξε τη σοβαρότητα που έπρεπε, ήταν ανεύθυνοι, αδιάφοροι.
Δεύτερον, διότι δεν υπήρχε ορός φιδιού, που έπρεπε να χορηγηθεί άμεσα. Είπαν ότι έπρεπε να τηλεφωνήσουν στο Υπουργείο, μετά στο Κέντρο Δηλητηριάσεν και να σταλεί εφόσον ήταν ανάγκη την άλλη μέρα, αφού ο ασθενής θα είχε καταλήξει.
Και τρίτον, για να μην βρεθεί άλλο παιδάκι στη δική μας θέση».

*Ερωτηθείς για το περιστατικό ο διοικητής του Νοσοκομείου Βόλου κ. Ματθαίος Δραμητινός ανέφερε πως «δεν έχει λάβει κάποια καταγγελία για τα προαναφερθέντα».

Έρευνα διέταξε ο διοικητής του Νοσοκομείου Βόλου

Μιλώντας για το θέμα, στο Δίκτυο Θεσσαλίας της ΕΡΤ, ο διοικητής του Νοσοκομείου Βόλου, κ. Ματθαίος Δραμητινός, δήλωσε πως το περιστατικό δεν ήταν σε γνώση της Διοίκησης μέχρι τώρα, καθώς δεν υπήρξε καμία σχετική καταγγελία.

Κατά συνέπεια, ο ίδιος επεδίωξε να ενημερωθεί για την αντιμετώπιση που έτυχε το περιστατικό από τους γιατρούς του Νοσοκομείου, σήμερα το πρωί, ενώ άμεσα, στις 8 π.μ. διατάχθηκε η διενέργεια προκαταρκτικής από τον διευθυντή της Ιατρικής Υπηρεσίας, ώστε να διερευνηθεί το ιατρικό σκέλος της υπόθεσης, αν δηλαδή, υπήρξε κάποια ολιγωρία ή κάποιο λάθος. Πάνω στο σκέλος αυτό, αναμένεται – όπως είπε – να υπάρχουν σύντομα νέα, πιθανότατα εντός δεκαημέρου.

Όσον αφορά στην καταγγελία της γιαγιάς και βάσει της ενημέρωσης που είχε ο ίδιος, ο κ. Δραμητινός τόνισε ότι μάλλον υπήρξε παραπληροφόρηση, καθώς αντιοφικός ορός υπήρχε στο Νοσοκομείο Βόλου.

«Τα αιτήματα στον ΕΦΕΤ και στο Υπουργείο – που επικαλείται η γιαγιά – γίνονται για μελλοντικές χρήσεις. Έχουμε στοκ από φάρμακα» επισήμανε, επικαλούμενος το έγγραφο της απογευματινής λογοδοσίας, στις 23/7, στην παράδοση παραλαβή που γίνεται στα ΤΕΠ, όπου αναγράφεται ότι στο ψυγείο υπήρχε ορός αντιοφικός και αντιλυσσικός.

Συνέχισε δε, λέγοντας πως το πότε θα χρησιμοποιηθεί ένα αντιοφικός ορός, είναι θέμα ιατρικής άποψης, δεδομένου ότι έχει πολλές παρενέργειες και δεν γίνεται με το κάθε πιθανό δάγκωμα φιδιού. Στην προκειμένη περίπτωση – όπως είπε – το περιστατικό δεν εισήχθη ως πιθανό τσίμπημα φιδιού, αλλά ως ορθοπεδικό, καθώς στο χεράκι του παιδιού υπήρχαν δύο γρατσουνιές και οι ίδιοι, παππούς και γιαγιά, υπέθεσαν αρχικά ότι ίσως να είχε χτυπήσει από μια πέτρα.

Στη συνέχεια και όταν ο παππούς πιθανολόγησε ότι μπορεί το παιδί να τσιμπήθηκε από φίδι, ακολούθησαν όλες οι σχετικές ειδικές εξετάσεις και στις 17:40 κρίθηκε ότι το παιδί έπρεπε να διακομιστεί στο Γενικό Νοσοκομείο Λάρισας.

«Από εκεί και πέρα, έφυγε με μια πιθανή καθυστέρηση, ίσως. Θα δούμε τι θα μας πουν οι γιατροί που εφημερεύουν. Αλλά έγιναν πολλές ιατρικές πράξεις που είναι γραμμένες και αποδεδειγμένες, όλη αυτή την ώρα. Στην Λάρισα διακομίσθηκε μαζί με αναισθησιολόγο. Ήταν μεγάλη ταλαιπωρία και πιθανά να κινδύνευσε το παιδί ….» δήλωσε ο διοικητής του Νοσοκομείου Βόλου.

Αναφορικά με το θέμα που έθιξε στην επιστολή –καταγγελία της, η γιαγιά, ότι άργησε πολύ να έρθει η υπεύθυνη παιδίατρος και το περιστατικό αντιμετωπίστηκε από ειδικευόμενους, ο κ. Δραμητινός είπε:

«Υπήρχε υπεύθυνος παιδίατρος. Το που ήταν η παιδίατρος που εφημέρευε, δεν μπορώ να ξέρω. Μπορεί να ήταν απασχολημένη κάπου αλλού. Τί ώρα επιλήφθηκε και τι έγινε ιατρικά θα μου επιτρέψετε να μην ξέρω. Για αυτό και  διατάχθηκε προκαταρκτική, ώστε αν προκύψει πιθανότητα ευθυνών, να ξεκινήσει ΕΔΕ».

Τέλος, ερωτώμενος αν γνωρίζει να υπάρχει πραγματικά κόντρα μεταξύ των Νοσοκομείων Βόλου και Λάρισας, όπως αναφέρει η γιαγιά στην επιστολή της, ο κ. Δραμητινός δήλωσε αναρμόδιος να απαντήσει.

«Οι γιατροί συνεννοούνται μεταξύ τους για να φύγει από δω περιστατικό να πάει σε άλλο νοσοκομείο. Από εκεί και μετά, δεν μπορώ να γνωρίζω αν υπάρχει πρόβλημα στις διαπροσωπικές σχέσεις των γιατρών. Ίσως η έρευνα να βγάλει κάποια συμπεράσματα» αρκέστηκε να δηλώσει.

volos.ert.gr